Teo

Teo

środa, 21 grudnia 2011

Foto-wspomnienia Dikili 2011- cz.2

Teo uwielbia biegac i tarzac sie w piachu :)


W Antalyi nie ma szans na taki zachod slonca..Dlaczego? Bo tutaj zachodzi ono w gorach a nie nad morzem. 



W Dikili slonce zachodzac chowa sie za grecka wyspa Lesbos (tutaj mowia na nia Midilli)


Hurrrrrrrrrra mam giwerke na wode :)



Mamo,  mozemy ten paryzol zabrac do domu?

Juz sie nie boje morza, znow pluskam sie jak ryba (tak jak w zeszlym roku)






Tym razem to moje wiaderko :)




Ufff jak goraco!!!

Kolejny przyklad milosci Turkow do swej flagi :)

wtorek, 20 grudnia 2011

Foto-wspomnienia Dikili 2011- cz.1

Ogrod babci Adile


Teo i Ecrin- sasiadeczka zza sciany :)


Teo podlewa ogrod

Teo i Mirina- sasiadka zza plota :)

Co by tu nabroic...?


Jest lodka..

...to i pojawia sie piekna nieznajoma...

Czasem slowa sa zbyteczne :)

Jeszcze tylko trzeba pokazac pieknej nieznajomej jak fajowsko napelnia sie te lodz piachem..

...i w ten oto sposob cel (wiaderko) zostaje osiagniety :)

A potem to juz kazdy sobie.. ;)

Teo z prababcia Emine

Teo skupiony nad listkami miety

Jak sie juz wyjadlo morelki z drzewa  babci Adile, to mozna sie zabrac za drzewo (przyszywanej) babci Almily :)

A ciemu tu tak duzio tej wody?

Pomocy!!! Uratujcie mnie!!!
   
''Plywajace molo''

Kukurydza Mniammmmmmmmmm!!!

Suszenie papryki- ogrod babci od Ecrin


A tak susza sie baklazany

I znow papryka

Winogrona w ogrodzie babci od Ecrin- Teo nie mogl sie im oprzec ;)

środa, 14 grudnia 2011

Gdzie bylismy jak nas nie bylo?

Zdecydowana wiekszosc czasu spedzilismy razem z babcia i prababcia Teomana w Dikili. Ta polozona na wybrzezu egejskim miejscowosc urzeka przede wszystkim swym  malowniczym krajobrazem i pieknymi zachodami slonca. Polozenie z dala od zgielku wielkich miast i metropolii (okolo 30 km od Bergamy, okolo 120 km od Izmiru) sprawia, ze Dikili wraz ze swym najblizszym otoczeniem jest popularnym regionem wakacyjnym. Ja tez jestem zauroczona tym miejscem..i to do tego stopnia, ze moglabym tam spedzac nie tylko te letnie miesiace, ale rowniez te zimowe..Mysle, ze fajnie byloby wlasnie tam sie zestarzec :)

Nasze tegoroczne foto-wspomnienia z Dikili zamieszcze w nastepnym poscie, a poki co (tak dla zachowania chronologii) foto- wspomnienia nieco odleglejsze.
Trzy poczatkowe zdjecia zostaly zrobione podczas mojego pierwszego pobytu w Dikili, a kolejne to juz wspomnienia z pierwszych wakacji Teomana. To wlasnie tam stawial pierwsze kroki i obchodzil swoje pierwsze urodziny (tak jak i drugie). Tam tez 'zapoznal sie' z morzem i zazyl pierwszych kapieli, zarowno tych slonych (morskich) jak i slonecznych :)










poniedziałek, 5 grudnia 2011

Pseudo lazania sasiadki Fatmy

W miare rekompensaty za zwlekanie z opisem zaleglych tematow, czyli slubu i wesela po turecku oraz ostatnich wakacji i urodzin Teomana (Ramadan postanowilam zostawic na przyszly rok), podaje przepis na potrawe, ktorej smak bardzo zblizony jest do lazanii. Makaronowe platy zostaly tu zastapione przez ' lavas ekmegi'. Babcia Teomana oczywiscie potrafi je upiec i byc moze kiedys sie od niej tego naucze, ale poki co ide na latwizne i kupuje gotowe w markecie. Jesli sie nie myle odpowiednikiem 'lavasa', ktory mozna kupic w Polsce sa 'placki tortilla'

Skladniki:
7 gotowych plackow tortilla (lavas ekmegi)
ok.200 gr miesa mielonego
1 duza cebula
1 papryka zielona
1 papryka czerwona
200 gr pieczarek
2 srednie pomidory
2 lyzki koncentratu pomidorowego
kilka zabkow czosnku
suszony tymianek
szczypta mielonego kminku (mozna pominac)
przyprawa typu vegeta
kilka lyzek oleju do smazenia
bulion (rosol jak kto woli) do zmiekczania plackow
ok. 400 gr zoltego sera

Wykonanie:
Mieso mielone lekko podsmazyc na oleju, dodac cebule pokrojona w gruba kostke, dusic pod przykryciem. Kiedy cebula bedzie jeszcze twardawa dodac pokrojona w kostke papryke i dusic do miekkosci, a nastepnie dodac pokrojone pieczarki i drobno posiekany czosnek. Smazyc juz bez przykrycia kolejne kilka minut, po czym dodac obrane ze skory i pokrojone w kostke pomidory. Kiedy pomidory zmiekna, dodac koncentrat pomidorowy oraz przyprawy. Wszystko dokladnie wymieszac i dusic okolo dwoch minut (w zaleznosci od potrzeby mozna troche podlac bulionem- chodzi o to, zeby latwo bylo posmarowac tym farszem placki).
Na dnie wysmarowanego olejem naczynia zaroodpornego ulozyc placek tortili. Zmiekczyc go kilkoma lyzkami bulionu. (Rozprowadzajac bulion po plackach, trzeba zwrocic szczegolna uwage na brzegi lavasa-tortilli, w przeciwnym razie brzegi te pozostana twarde i zepsuja smak potrawy. Ponadto, pierwszy placek nie powinien byc za bardzo zmiekczony, bo ciezko bedzie przelozyc gotowe danie na talerz) Na zmiekczonym placku rozsmarowujemy farsz miesny, a nastepnie posypujemy startym zoltym serem i przykrywamy kolejnym plackiem. I znow: bulion, farsz, zolty ser, kolejny placek, i.t.d. az do ostatniego placka, ktory po zmiekczeniu posypujemy juz tylko zoltym serem. Calosc wlozyc do piekarnika i piec okolo 10 minut (az ser sie rozpusci). Smacznego!




Teo uwielbia pomagac w kuchni

A pomagajac nie omieszka sprobowac i dlatego czesc sera zamiast na 'lazanii' wyladowala w jego buzi ;) 

sobota, 3 grudnia 2011

Dlaczego nie ULA ?

Ullalala, dzieki za przypomnienie (komentarz do ostatniego posta). Rzeczywiscie mialam to wyjasnic, a niestety temat ten umknal z mej pamieci ;)
W moim przypadku bylo tak, ze kiedy przedstawilam sie w ten sposob synowi kolezanki mojej tesciowej, to chlopiec (ok.7 lat) mial taki ubaw, ze przez jakies 5 minut powtarzal moje imie jak nakrecony, parskajac przy tym smiechem. Dosyc slabo znalam wowczas jezyk turecki, wiec nie dowiedzialam sie coz tak zabawnego jest w tym slowie ULA, ale od tamtej pory postanowilam, ze nie bede juz nikogo narazac na takie ataki smiechu, tym bardziej, ze moja cierpliwosc tez ma swoje granice.. Z drugiej strony sama pamietam jak ciezko bylo mi powstrzymac sie od smiechu kiedy po raz pierwszy uslyszalam, ze ktos moze miec na imie BARAN, BURAK, WYSTARCZY (YETER) czy  DOBRZE (TAMAM) :)
Podejrzewam, ze ULA tu w Turcji przede wszystkim kojarzy sie ze slowem ULAN wystepujacym w mowie potocznej czy jezyku ulicy, jak kto woli. Jest ono dosyc czesto uzywane przez niektorych Turkow, miedzy innymi w celu wyrazenia:
-zaskoczenia- 'ULAN!' w tym przypadku oznacza mniej wiecej to samo, co 'VAY VAY!', czyli 'WOW!'
-zrezygnowania- np. 'ULAN, juz nie mam sily do tego kompa!'
-zlosci- ULAN wypowiedziane  podczas klotni w najlepszym wypadku jest oznaka lekcewazenia 'przeciwnika', w najgorszym natomiast moze byc zapowiedzia przejscia do rekoczynow..turecki temperament, goraca krew ;) mowimy ULAN, co w tej sytuacji moze (wedlug mnie) znaczyc: 'Trzymajcie mnie, bo nie recze za siebie', podwijamy rekawy i dawaj na przeciwnika z piesciami ;)
I wlasnie dlatego w Turcji wole przedstawiac sie pelnym imieniem a nie jego skrotem :)
Postanowilam tez zmienic swoj nick..USZI zaczelo mnie draznic, bo po polsku brzmi niepowaznie, zeby nie powiedziec glupio..