Ullalala, dzieki za przypomnienie (komentarz do ostatniego posta). Rzeczywiscie mialam to wyjasnic, a niestety temat ten umknal z mej pamieci ;)
W moim przypadku bylo tak, ze kiedy przedstawilam sie w ten sposob synowi kolezanki mojej tesciowej, to chlopiec (ok.7 lat) mial taki ubaw, ze przez jakies 5 minut powtarzal moje imie jak nakrecony, parskajac przy tym smiechem. Dosyc slabo znalam wowczas jezyk turecki, wiec nie dowiedzialam sie coz tak zabawnego jest w tym slowie ULA, ale od tamtej pory postanowilam, ze nie bede juz nikogo narazac na takie ataki smiechu, tym bardziej, ze moja cierpliwosc tez ma swoje granice.. Z drugiej strony sama pamietam jak ciezko bylo mi powstrzymac sie od smiechu kiedy po raz pierwszy uslyszalam, ze ktos moze miec na imie BARAN, BURAK, WYSTARCZY (YETER) czy DOBRZE (TAMAM) :)
Podejrzewam, ze ULA tu w Turcji przede wszystkim kojarzy sie ze slowem ULAN wystepujacym w mowie potocznej czy jezyku ulicy, jak kto woli. Jest ono dosyc czesto uzywane przez niektorych Turkow, miedzy innymi w celu wyrazenia:
-zaskoczenia- 'ULAN!' w tym przypadku oznacza mniej wiecej to samo, co 'VAY VAY!', czyli 'WOW!'
-zrezygnowania- np. 'ULAN, juz nie mam sily do tego kompa!'
-zlosci- ULAN wypowiedziane podczas klotni w najlepszym wypadku jest oznaka lekcewazenia 'przeciwnika', w najgorszym natomiast moze byc zapowiedzia przejscia do rekoczynow..turecki temperament, goraca krew ;) mowimy ULAN, co w tej sytuacji moze (wedlug mnie) znaczyc: 'Trzymajcie mnie, bo nie recze za siebie', podwijamy rekawy i dawaj na przeciwnika z piesciami ;)
I wlasnie dlatego w Turcji wole przedstawiac sie pelnym imieniem a nie jego skrotem :)
Postanowilam tez zmienic swoj nick..USZI zaczelo mnie draznic, bo po polsku brzmi niepowaznie, zeby nie powiedziec glupio..